FacebookRSS Feed
Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014 20:20

Στραντιβάριους: Πέντε βιολιά, ένα τσέλο και μία ιδιοφυία

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Στη γοητευτική εξιστόρηση του ο Τόμπυ Φέημπερ ερευνά το μυστήριο γύρω από τα θρυλικά βιολιά και τον κατασκευαστή τους, τον Αντόνιο Στραντιβάρι.

Φέιμπερ Τόμπυ [Faber Toby]
ΜΟΥΣΙΚΗ,319 σελίδες
ISBN: 960-8350-99-9
Έτος έκδοσης: 2006
Σχήμα: 14x21
εξαντλημένο
Μετάφραση: Μίρκα Γόντικα


ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΓΡΑΨΑΝ:

«Τι είναι το «Μεσσία», το «Βιότι», το «Κεβενχυλερ», το «Παγκανίνι», το «Λιπίνσκι», και το «Ντάβιντοφ»; Δεν πρόκειται ούτε για ονόματα αρωμάτων ούτε για ακριβά μοντέλα. Είναι τα ονόματα πέντε βιολιών και ενός βιολοντσέλου που φτιάχτηκαν τον 17ο και τον 18ο αιώνα στην Κρεμόνα της Ιταλίας, από το χέρι του Αντόνιο Στραντιβάρι. Η ιστορία του κάθε μουσικού οργάνου και η ιστορία του κατασκευαστή τους ξεδιπλώνονται σ’ ένα γοητευτικό και πρωτότυπο βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά με τίτλο «Stradivarius-Πέντε βιολιά, ένα τσέλο και μια ιδιοφυϊα», του Toby Faber (μετ. Μίρκα Γόντικα, εκδ. Ποταμός). Το όνομά του, το κάθε όργανο το πήρε από τον τελευταίο μεγάλο μουσικό ή ιδιοκτήτη του. Κι αν τα ιδιαίτερα ονόματα κάθε οργάνου είναι γνωστά μόνο στους ειδήμονες περί τη μουσική, το Stradivarius το γνωρίζουν οι πάντες. «Για όλους, αλλά και πολύ περισσότερο για τους τυχερούς που τα έχουν στα χέρια τους, ένα Στραντιβάριους είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα απλό όργανο. Είναι έργο τέχνης που συνδυάζει τη χρηστικότητα με την αισθητική περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο. Ο Βρετανός βιολοντσελίστας, Στίβεν Ισερλις, δανείζεται το δικό του Στραντιβάριους από το Μουσικό Ιδρυμα Νίπον: «Κάθε φορά που το βγάζω από τη θήκη του, η καρδιά μου σκιρτά».
Στις σελίδες του βιβλίου συναντάει κανείς την ιστορία της εξέλιξης και της επικράτησης του βιολιού στις ορχήστρες, την ιστορία των βασιλικών οίκων της Ευρώπης όταν άρχισε να γίνεται γνωστό αυτό το μουσικό όργανο και, φυσικά, την ιστορία του Αντόνιο Στραντιβάρι και του δασκάλου του, του Αντρέα Αμάτι. Τι λέει ο Χάουαρντ Ντέιβις, προεξάρχων του Κουαρτέτου Αμπέρνι και δάσκαλος βιολιού στη Βασιλική Μουσική Ακαδημία του Λονδίνου, όταν αναπολεί τη στιγμή που έπαιξε με το παλαιότερο σωζόμενο Στραντιβάριους, κατασκευασμένο το 1666; «Ηταν καταπληκτικό, είχε καθαρότητα και ταυτόχρονα γλυκύτητα αλλά και την ικανότητα να βγάζει αυτόν τον ήχο, που τον άκουγα να διαχέεται ως το βάθος της αίθουσας».
Εξι επώνυμα μουσικά όργανα, όλα κατασκευασμένα από τον ίδιο τον δημιουργό, το καθένα με τη δική του ιστορία. «Κάπου κάπου δύο από αυτά συναντιούνται είτε στη συλλογή ενός ιδιοκτήτη είτε σε μια παράσταση, αλλά μόνο ένας άνθρωπος στη ζωή του ήταν περιστοιχισμένος και από τα έξι μαζί: ο ίδιος ο Αντόνιο Στραντιβάρι».

Ολγα Σελλά, Η Καθημερινή, 20 Ιανουαρίου 2007

Εκδόσεις: Ποταμός

Διαβάστηκε 4034 φορές

δελτία τύπου

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε ενημερώσεις και άλλα νέα από τον κόσμο του βιολιού!

Η ιστορία του βιολιού

η άποψη

νέα